انقلاب اسلامی ایران پدیده‌ای استثنایی در تاریخ انقلاب‌هاست؛ انقلابی که پس از نزدیک به نیم قرن، همچنان بر همان اصول و آرمان‌های اولیه‌ خود استوار مانده است. در حالی که بسیاری از انقلاب‌های دینی و سیاسی، از مسیر خود منحرف شده‌اند، انقلاب اسلامی با رهبری الهی و ولایی حضرت امام خمینی (رحمة‌الله‌علیه) آغاز شد و با هدایت حکیمانه امام خامنه‌ای (مدظله‌العالی) مسیر خویش را همچنان بر مدار توحید و معنویت ادامه داده است.

n

n

راز این ماندگاری در ریشه‌های الهی و قرآنی انقلاب و در استمرار رهبری الهی آن نهفته است. امام خمینی (ره) بر اساس مکتب اسلام ناب محمدی (ص) انقلابی را بنیان گذاشت که بر پایه‌ی ایمان، عقلانیت، عدالت و جهاد در راه خدا شکل گرفت. پس از ایشان، امام خامنه‌ای با همان باور توحیدی، همان اصول و همان دغدغه‌ها، مسیر انقلاب را ادامه داده‌اند. این استمرار نه در کلام بلکه در عمل، در صلابت، در بصیرت، و در ایستادگی برابر تحریف‌ها، فتنه‌ها و جریانات انحرافی ظهور یافته است.

n

n

رهبر معظم انقلاب در بیان‌ها و سیره‌ی خود، مکتب امام خمینی (ره) را نه‌تنها زنده نگه داشته‌اند، بلکه آن را برای نسل‌های جدید بازخوانی و تبیین کرده‌اند. ایشان راه امام را صراط مستقیم انقلاب و تنها مسیر رسیدن به «حیات طیبه» می‌دانند. تأکید ایشان بر سه محور «معنویت، عقلانیت و عدالت» نشان از نگاه توحیدی و جامع ایشان به حرکت اسلامی دارد. چنان‌که خود فرموده‌اند، اگر ۱۲۴ هزار پیامبر در یکجا گرد آیند، اختلافی نخواهند داشت؛ چرا که بر مدار توحیدند. امام خمینی و امام خامنه‌ای نیز چنین‌اند: از یک جنس، ادامه‌دهنده‌ یک راه و نور واحد در مسیر تحقق اسلام ناب محمدی (ص).

n

 اللهم عجل لولیک الفرج

n

n

پس از ارتحال جان‌سوز امام خمینی، در حالی‌ که ملت در غم و حیرت فرو رفته بود، ندای اطمینان از مجلس خبرگان برخاست: آیت‌الله سید علی خامنه‌ای . انتخابی بزرگ، نه فقط از سر تدبیر، بلکه تجلی لطف الهی در لحظه‌ای تاریخی.

n

او تنها یک فقیه نبود، بلکه همراه روزهای سخت امام، شاگرد مکتب عاشورا، و صدای پرصلابت انقلاب در بزنگاه‌های خطر بود. آن روز، پرچم ولایت بر زمین نماند؛ به دستان مردی سپرده شد که آرام، اما استوار، طوفان‌های فتنه و فشار را پشت سر گذاشت.

n

در روزگار زخم‌ها و خیانت‌ها، ایستاد. نه از تهدید دشمن عقب نشست، نه از سازش دوستان سست‌عنصر دل‌سرد شد. رهبر ما نه فقط سیاست‌مداری باهوش، بلکه حکیمی دین‌شناس، مجاهدی دردمند، و صدایی برخاسته از ایمان این ملت است. در نگاه او، انقلاب فقط یک تغییر سیاسی نبود؛ بلکه طلوعی برای تمدنی نو بر پایه ایمان، عدالت، عقل و مقاومت بود.

n

اکنون، پس از گذشت بیش از سه دهه، تاریخ گواهی می‌دهد که آن انتخاب، گوهری الهی بود. امروز ما قدر این نعمت را می‌دانیم. زیر سایه‌اش قد کشیده‌ایم، در پرتو هدایتش ایستاده‌ایم، و در مسیرش آماده‌ایم برای آن روز موعود

n

.

 در همان روزهای دفاع مقدس ، وقتی می‌شنیدم که می‌گویند : آیا «برای وطن» به جبهه رفته‌اید، ناخودآگاه احساس اعتراض در من شکل می‌گرفت. چون باور داشتم و هنوز هم معتقدم که ما برای دفاع از اسلام عزیز، به فرمان ولی فقیه زمان و در مسیر انقلاب اسلامی سلاح به دست گرفتیم، نه صرفاً برای حفظ خاک و مرز.

n

انقلاب اسلامی مرز نمی‌شناسد، چون مأموریت آن جهانی و مبتنی بر گفتمان توحیدی و آرمان امت واحده است. رزمندگان ما فرزندان امت اسلام هستند، نه صرفاً اعضای یک ملت جغرافیایی.

n

متأسفانه با گذشت زمان، آنچه باید فریاد می‌شد، فراموش شد؛ رسانه‌هایی که باید تریبون اسلام و انقلاب باشند، وارونگی مفاهیم را ترویج کردند. به‌جای «دفاع از اسلام»، شعار «دفاع از وطن» بر زبان‌ها افتاد؛ در حالی که این واژگان، ریشه‌های فکری کاملاً متفاوتی دارند. فرهنگ انقلاب اسلامی، فرهنگی است که شهادت را نه در مرز جغرافیایی، بلکه در دفاع از حق، دین، مظلوم و پرچم امامت معنا می‌کند.

n

در جنگ دوازده‌روزه اخیر که رژیم کودک‌کش صهیونیستی علیه جبهه مقاومت به راه انداخت، این تحریف فرهنگی با شدت بیشتری تکرار شد. شهدای بزرگی که عمرشان را وقف صیانت از دین، قرآن و ولایت کرده‌اند، به‌راحتی «شهدای وطن» نامیده شدند! در حالی که وطن مفهومی متغیر است؛ حتی در فقه نماز، گاه وطن ترک می‌شود و گاه انتخاب می‌شود. اما اسلام و جهاد فی‌سبیل‌الله مفاهیمی هستند پایدار، عمیق و فرامرزی.

n

وقتی مسئولان در تریبون‌های جهانی، به‌جای «رژیم اشغالگر قدس» از واژه جعلی «اسرائیل» استفاده می‌کنند، تعجبی ندارد که همان دستگاه‌های رسانه‌ای، شهید راه خدا را مدافع وطن بنامند. این خط انحراف، ادامه همان پروژه‌ای است که می‌کوشد واژگان اصیل انقلابی را به کلماتی بی‌روح و بی‌هویت تبدیل کند. باید مراقب بود که چگونه واژگان جای خود را عوض می‌کنند: «امت» تبدیل به «ملت» می‌شود، «امام» را به «رهبر» تنزل می‌دهند، «انقلاب» را به «وطن» تقلیل می‌دهند و به‌تدریج مفاهیم اصیل، با معادل‌های تهی جایگزین می‌شود. همان‌گونه که امروز واژه‌های لاتین و غربی در زبان گفتارمان نهادینه شده‌اند، اگر هشدار ندهیم، واژه‌هایی مانند ولایت، امت، شهادت و جهاد نیز ممکن است از حافظه فرهنگی نسل‌ها حذف شود. این‌ها فقط تغییر کلمه نیستند؛ تغییر فرهنگ و هویت ما هستند.

n

این پروژه‌ی نرم، نه با گلوله، بلکه با کلمات، نه با جنگ سخت، بلکه با نفوذ زبانی، به قلب انقلاب شلیک می‌کند. اگر امروز نایستیم، فردا برای احیای همان واژه‌هایی که جان‌ها فدای آن شد، باید هزینه‌های بزرگ‌تری بپردازیم. انقلاب اسلامی با خون شهیدان زنده مانده، اما با حفظ واژگان اصیل و ارزش‌های انقلابی باقی خواهد ماند. این نبرد، امروز در میدان زبان و فرهنگ ادامه دارد.

n

اللهم عجل لولیک الفرج