این معاهده را می‌توان به سه دسته تقسیم کرد:

1- معاهده‌های حفاظت از مالکیت صنعتی:

الف) معاهده پاریس (1883) و آخرین تجدیدنظرهای آن مربوط به سال 1979؛

ب) موافقت‌نامه مادرید (1891) برای جلوگیری از استفاده غیرقانونی از نشانه‌های تجاری؛

ج) معاهده نایروبی (1981برای حفاظت از نشانه‌های المپیک؛

د) معاهده حقوق علائم تجاری (تی.ال.تی.) (1994).

2- معاهده‌هایی برای تسهیل ثبت جهانی مالکیت صنعتی:

الف) پروانه‌های ثبت اختراع: معاهده همکاری در زمینه پروانه‌های ثبت اختراع (پی.سی.تی.) (1970)؛ معاهده حقوق پروانه‌های ثبت اختراع (پی.ال.تی.) (2000)؛ معاهده بوداپست (1977)؛

ب) علائم تجاری: موافقت‌نامه مادرید حاصل ثبت جهانی علائم؛ پروتکل مادرید (1989) برای ثبت جهانی علائم (1989)؛

ج) طرح‌های صنعتی: موافقت‌نامه لاهه (1925) برای واسپاری جهانی طرح‌های صنعتی؛

د) نام‌گذاری اولیه: موافقت‌نامه لیسبون برای حفاظت از نام‌گذاری اولیه و ثبت جهانی آن.

3- موافقت‌نامه‌های مربوط به ایجاد رده‌بندی جهانی:

الف) موافقت‌نامه استراسبورگ (1971) برای رده‌بندی جهانی پروانه‌های ثبت اختراع؛

ب) موافقت‌نامه نایس (1957) برای ایجاد رده‌بندی جهانی کالاها و خدمات به منظور ثبت علائم؛

ج) موافقت‌نامه لوکارنو (1968) برای ایجاد رده‌بندی جهانی طرح‌های صنعتی؛

د) موافقت‌نامه وین (1973) برای رده‌بندی جهانی عناصر تصویری علائم.