متن ترجمه رسمی وزارت امور خارجه از توافقنامه ژنو
برنامه اقدام مشترک مقدمه:هدف این مذاکرات رسیدن به یک راه حل جامع مورد توافق و بلند مدت است به نحوی که تضمین کند برنامه هستهای ایران کاملاً صلح آمیز باقی خواهد ماند. ایران اعلام می نماید تحت هیچ شرایطی به دنبال دستیابی یا گسترش سلاح هستهای نیست. راه حل جامع مذکور مبتنی بر این اقدامات اولیه بوده و به یک گام نهایی منجر خواهد شد که دوره زمانی آن مورد توافق قرار گرفته و به رفع نگرانیها می انجامد. این راه حل جامع، ایران را قادر می سازد تا بهطور کامل از حقوق خود در بهرهگیری از انرژی هستهای برای اهداف صلح آمیز بر اساس مواد مرتبط در معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای و با رعایت تعهدات خود بر طبق معاهده از آن برخوردار شود. این راه حل جامع متضمن یک برنامه غنی سازی با تعریف مشترک و محدودیتهای عملی و اقدامات شفاف ساز به منظور تضمین ماهیت صلح آمیز برنامه هسته ای می باشد. این راه حل جامع به مثابه یک مجموعه منسجم خواهد بود که هیچ بخشی از آن مورد توافق قرار نمی گیرد مگر آنکه در مورد تمامی بخشهای آن توافق حاصل شود. این راه حل جامع شامل یک فرایند متقابل و قدم به قدم می باشد و به رفع همه جانبه تمامی تحریم های شورای امنیت، تحریم های چندجانبه و تحریم های ملی مربوط به برنامه هسته ای ایران می انجامد. در فاصله میان گام های اولیه و گام آخر، گام های دیگری از جمله پرداختن به قطعنامه های شورای امنیت با هدف پایان رضایت بخش بررسی موضوع توسط شورای امنیت سازمان ملل متحد وجود خواهد داشت. سه کشور اروپایی / اتحادیه اروپا به اضافه سه (3+3 یا 1+5) و ایران مسئول نهایی کردن و اجرای قدم های مورد توافق میان- مدت و راه حل جامع با حسن نیت خواهند بود. یک کمیسیون مشترک از 3+3 و ایران برای نظارت بر اجرای اقدامات میان مدت و بررسی مسائلی که ممکن است پدید آیند، تشکیل خواهد گردید، در حالی که آژانس مسئولیت راستی آزمایی اقدامات مربوط به موضوع هسته ای را بر عهده خواهد داشت. این کمیسون مشترک برای تسهیل حل و فصل مسائل مورد نگرانی گذشته و حال با آژانس همکاری خواهد کرد. عناصر گام اول گام اول دارای دوره زمانی شش ماهه خواهد بود و با توافق متقابل قابل تمدید میباشد. در این دوره همه اعضاء، با حسن نیت، در جهت حفظ فضای سازنده در مذاکرات فعالیت خواهند کرد. ایران اقدامات داوطلبانه زیر را به انجام خواهد رساند: – نیمی از اورانیوم موجود غنی شده 20 درصد را به صورت اکسید 20 درصد برای تولید سوخت راکتور تحقیقاتی تهران ذخیره نماید. بقیه UF6 20 درصد را به مواد کمتر از 5 درصد رقیق نماید. خط برگشت پذیر نیز وجود نداشته باشد. – ایران اعلام میکند که برای این دوره 6 ماهه، اورانیوم را به سطح بالاتر از 5 درصد غنی سازی نکند. – ایران اعلام میکند که فعالیتهای خود در تاسیسات سوخت هسته ای نطنز[1]، فوردو[2] و یا راکتور اراک[3] را که توسط آژانس با نام IR-40 شناسائی میشود، بیش از این گسترش نخواهد داد. – همانگونه که ایران در برنامه عملیاتی کردن تاسیسات تبدیل مواد، به آژانس اعلام کرده است، با آغاز خط تبدیل مواد UF6 غنی شده تا 5 درصد بهUO2 ، ایران تصمیم دارد موادUF6 جدیدا غنی شده تاسطح 5 درصد طی 6 ماه آینده را به اکسید تبدیل کند. – محلهای جدید برای غنی سازی ایجاد نمی شود. – ایران برنامه تحقیق و توسعه (R & D) تحت نظارت، از جمله برنامه تحقیق و توسعه جاری غنی سازی خود را که با هدف انباشت اورانیوم غنی شده صورت نمی گیرد، ادامه خواهد داد. – عدم بازفرآوری یا ساخت تاسیساتی که توانایی بازفرآوری داشته باشند. نظارتهای بیشتر: – ارائه اطلاعات مشخص به آژانس بین المللی انرژی اتمی، شامل اطلاعات در خصوص طرح های تاسیسات هسته ای ایران، توصیف ساختمانها در هر یک از سایتهای هسته ای، توصیفی از سطح عملیاتی که در هریک از اماکن که به فعالیتهای هسته ای مشخص اشتغال دارند، اطلاعات در خصوص معادن و تخلیص و اطلاعات در خصوص منابع اولیه. – ارائه پرسشنامه جدید فنی راکتور اراک به آژانس بین المللی انرژی اتمی که توسط آژانس با نام IR-40 شناسایی می شود. – اتخاذ گامهاي لازم براي موافقت با آژانس بين المللي انرژي اتمي براي انعقاد “رهيافت پادمان” در مورد راكتور اراك كه توسط آژانس با نام IR-40 شناسايي مي شود. – دسترسی روزانه بازرسان آژانس بين المللي انرژي اتمي به فردو و نطنز با هدف بررسي فايل هاي ضبط شده دوربينها در مواقعي كه آنها براي بازرسيهاي دوره اي موسوم به DIV ،IIV ،PIV و بازرسيهاي سرزده در سايت حضور ندارند. – دسترسي هدايت شده بازرسان آژانس بين المللي انرژي اتمي به: o كارگاههاي مونتاژ سانتريفيوژ[4] o كارگاههاي توليد روتور سانتريفيوژ و محلهاي نگهداري، و o معادن اورانيوم و تخليص اورانيوم در مقابل، 3+3، اقدامات داوطلبانه زير را انجام خواهند داد: – توقف تلاش براي كاهش خريد نفت خام ايران به نحوي كه مشتريان فعلی بتوانند ميانگين ميزان کنونی خريد نفت خام خود از ايران را کماکان ادامه دهند. بازگشت مبالغ مشخص از عوايد فروش نفت ايران در خارج از كشور به ایران. در مورد معاملات نفتی مذکور، تحريمهاي اتحاديه اروپا و آمريكا بر بيمه و خدمات حمل و نقل مرتبط، تعليق ميشوند. – تعليق تحريمهاي امريكا و اتحاديه اروپا بر: o صادرات پتروشيمي ايران و نیز تعلیق تحريم خدمات مرتبط[5] o طلا و فلزات گرانبها، و تعلیق تحريم خدمات مرتبط – تعليق تحريمهاي آمريكا بر صنعت خودرو و تعلیق تحريمهاي خدمات مرتبط – صدور گواهي عرضه و نصب قطعات يدكي براي ايمني پرواز هواپيماهاي غيرنظامي ايران و خدمات مرتبط. صدور گواهي بازرسيهاي مرتبط با ایمنی و تعميرات در ايران و همچنین خدمات مرتبط[6] – عدم صدور قطعنامههاي جديد تحريم هستهاي توسط شوراي امنيت سازمان ملل متحد – عدم صدور قطعنامههاي جديد تحريم هسته اي از سوی اتحاديه اروپا – دولت امريكا، در چارچوب اختیارات قانوني رئيس جمهور و كنگره از تحميل تحريمهاي جديد هستهاي خودداري خواهد كرد. – يك كانال مالي به منظور تسهيل تجارت امور انساندوستانه براي تامين نيازهاي داخلي ايران با استفاده إز درآمدهاي نفتي ايران در خارج از كشور ايجاد خواهد شد. تجارت امور انساندوستانه شامل مراودات تجاري مرتبط با توليدات غذايي و كشاورزي، دارو، تجهيزات دارويي و مخارج پزشكي بيماران خارج از كشور خواهد بود. اين كانال مالي شامل بانكهاي خارجي مشخص و بانكهاي ايراني غير تحريم شده خواهد بود كه بههنگام ايجاد اين كانال مالي مشخص خواهند شد. o کانال مزبور همچنین موارد را دربر می گیرد: § نقل و انتقالهای مالی مورد نیاز برای پرداخت تعهدات ایران به سازمان ملل متحد § پرداخت مستقیم شهریه به دانشگاهها و دانشکدهها برای دانشجویان ایرانی شاغل به تحصیل در خارج از کشور تا مبلغ توافق شده برای یک دوره شش ماهه. – افزایش آستانه برای اخذ مجوزهای اتحادیه اروپا جهت تبادلات مالی تجارت موارد غیرتحریمی تا مبلغ مورد توافق. عناصر گام نهایی راه حل جامع* گام نهایی راه حل جامع که اعضا قصد دارند مذاکره در خصوص آن را در کمتر از یک سال بعد از تصویب این سند، به پایان رسانده و اجرای آن را شروع کنند، عبارتند از: – دارای دوره زمانی بلندمدت مشخصی خواهد بود که مدت آن مورد توافق قرار خواهد گرفت. – بیانگر حقوق و تعهدات اعضاء معاهده عدم گسترش سلاحهای هستهای و موافقتنامههای پادمان آژانس بین المللی انرژی اتمی باشد. – بهطور همهجانبه تحریمهای هستهای شورای امنیت سازمان ملل متحد و تحریمهای چندجانبه و تحریمهای ملی را برداشته و از جمله گامهایی برای دسترسی به حوزههای تجاری، فن آوری، مالی و انرژی را بر مبنای یک برنامه تنظیمی که در خصوص آن توافق به عمل خواهد آمد را اتخاذ نماید. – متضمن یک برنامه غنی سازی باشد که توسط طرفین تعریف میگردد، برنامهای که شاخصههای آن با موافقت طرفین و منطبق با نیازهای عملی، با محدودیتهای مورد توافق در خصوص دامنه و سطح فعالیتهای غنی سازی، ظرفیت غنی سازی، محلهایی که در آن غنی سازی انجام میشود و ذخایر اورانیوم غنی شده برای دوره زمانی که مورد توافق قرار میگیرد، تعیین میگردد. – نگرانیهای مرتبط با رآکتور اراک که توسط آژانس با نام IR-40 شناخته میشود، را کاملا برطرف نماید. بازفرآوری و یا احداث تاسیساتی که قادر به بازفرآوری باشد، ایجاد نخواهد شد. – اقدامات شفاف ساز و با نظارت بیشتر مورد توافق را به طور کامل به اجراء درآورد. پروتکل الحاقی در چارچوب اختیارات رئیس جمهور و مجلس شورای اسلامی تصویب و به اجراء درآید. – شامل همکاری بین المللی هسته ای غیر نظامی باشد، که این همکاریها از جمله در خصوص دستیابی به راکتورهای مدرن آب سبک قدرت و تحقیقاتی و تجهیزات مرتبط و نیز عرضه سوخت هستهای مدرن و برنامه های تحقیق و توسعه (R&D) مورد توافق می باشد. به دنبال اجرای موفق گام نهایی راه حل جامع و با سپری شدن کامل دوره زمانی گام نهایی، با برنامه هستهای ایران مانند برنامه هر کشور غیرهسته ای دیگر عضو NPT رفتار خواهد شد. * در خصوص گام نهایی و هر یک از گامهای میانی، این اصل اساسی که «تا در مورد همه چیز توافق نشود، در خصوص هیچ چیزی توافق حاصل نشده است» اعمال می شود. [1] به این معنی که طی شش ماه، ایران به سانتریفیوژهایی که نصب شده اند ولی غنی سازی اورانیوم انجام نمی دهند گاز UF6 تزریق ننماید. سانتریفیوژهای اضافی نصب ننماید. ایران اعلام می کند که طی شش ماه اول سانتریفیوژهای موجود را با سانتریفیوژهایی از همان نوع جایگزین می کند. [2] در چهار آبشار سایت فردو که در حال حاضر غنی سازی اورانیوم انجام می دهند، از این پس غنی سازی بالای 5 درصد انجام نخواهد گرفت و ظرفیت غنی سازی افزایش نخواهد یافت. گاز UF6 به دوازده آبشار دیگر تزریق نمی شود تا در وضعیت غیرعملیاتی باقی بمانند. بین آبشارها اتصال وجود نخواهد داشت. ایران اعلام می کند که طی شش ماه اول، سانتریفیوژهای موجود را با سانتریفیوژهای همان نوع جایگزین می کند. [3] ایران اعلام می کند که برای رفع نگرانیهای مربوط به احداث راکتور اراک برای شش ماه به راکتور سوخت تزریق نخواهد شد، یا آب سنگین را به سایت راکتور منتقل نمیکند و سوخت جدید را آزمایش نکرده یا سوخت بیشتر برای راکتور تولید نخواهد شد و تجهیزات اصلی باقی مانده نصب نخواهد شد. [4] مطابق برنامه های ایران، تولید سانتریفیوژ در ایران در این شش ماه مخصوص به جایگزینی سانتریفیوژهای آسیب دیده خواهد بود. [5] «تحریم خدمات مرتبط» به معنی هرگونه خدمات موضوع تحریمهای اجرایی آمریکا یا اتحادیه اروپا، از قبیل بیمه، حمل و نقل یا مالی میباشد، تا جایی که هر یک از خدمات مذکور، مرتبط با تحریم بوده و برای تسهیل نقل و انتقالات مالی مورد نظر لازم باشد. این خدمات می تواند شامل نهادهای ایرانی تحریم نشده باشد. [6] رفع تحریمها می تواند دربرگیرنده هر خط هوایی ایرانی تحریم نشده و نیز ایران ایر شود.
متن کامل توافقنامه 1-7 مورخ 3 آذرماه 1392
تعهد ایران به توقف غنی سازی بالای ۵ درصد:
-توقف هرگونه غنی سازی اورانیوم بالای ۵ درصد و برچیدن تجهیزات غنی سازی تا این درصد خاص.
تعهد ایران به خنثی سازی ذخیره اورانیوم ۲۰ درصدی:
-ایران باید در فاز اول، ذخیره اورانیوم ۲۰ درصدی خود را تا زیر ۵ درصد رقیق سازد و یا آن را به شکلی درآورد که برای غنی سازی بیشتر مناسب نباشد.
تعهد ایران به توقف پیشرفت در زمینه ظرفیت غنی سازی:
-ایران نباید هیچ گونه سانتریفیوژ جدیدی از هیچ نوعی را نصب کند.
-ایران نمیتواند هیچ گونه سانریفیوژی از نسل جدید را برای غنی سازی اورانیوم نصب یا استفاده کند.
-ایران باید حدود نیمی از سانتریفیوژهای نصب شده در نطنز و سه چهارم سانتریفیوژهای نصب شده در فردو را بدون فعالیت بگذارد تا به این ترتیب این تجهیزات نتوانند در غنی سازی به کار روند.
-تولید سانتریفیوژ محدود به جایگزینسازی تجهیزات آسیبدیده شود تا به این ترتیب ایران نتواند از فرصت شش ماهه برای ساخت و انبار کردن تجهیزات سانتریفیوژ استفاده کند.
-ایران نباید تاسیسات غنی سازی جدید احداث کند.
تعهد ایران به توقف پیشرفت در زمینه افزایش ذخیره اورانیوم ۳.۵ درصدی:
-ایران تعهد میدهد تا ذخیره اورانیوم ۳.۵ درصدی خود را افزایش ندهد، به این ترتیب در پایان دوره شش ماهه مقدار ذخیره اورانیوم ۳.۵ درصدی نسبت به اول دوره بیشتر نخواهد بود، و هر گونه اورانیوم ۳.۵ درصدی جدید به اکسید تبدیل خواهد شد.
تعهد ایران به توقف پیشرفت فعالیتها در اراک و در بخش پلوتونیوم. ایران متعهد است تا:
-راکتور اراک را از فعالیت خارج کند.
-به راکتور اراک سوخترسانی نکند.
-تولید سوخت برای راکتور اراک را متوقف کند.
-هیچگونه آزمایش مضاعف سوخت برای راکتور اراک انجام ندهد.
-هیچگونه قطعات اضافی تجهیزاتی را در اراک نصب نکند.
-هیچگونه سوخت و آب سنگین را به محوطه راکتور منتقل نکند.
-هیچگونه تاسیساتی که قادر به بازفرآوری باشد احداث نکند. بدون بازفرآوری، ایران نمیتواند پلوتونیوم را از سوخت مصرف شده جدا سازد.
شفافیت کامل و نظارت سرزده از برنامه هستهای ایران
ایران متعهد میشود تا:
-به بازرسان آژانس بینالمللی انرژی اتمی اجازه بازرسی روزانه تاسیسات نطنز و فردو بدهد. این دسترسی روزانه به بازرسان مجوز میدهد تصاویر ضبط شده در دوربینهای مداربسته را مرور کنند تا کار نظارت جامع و همهجانبه باشد. چنین اجازهای امکان شفافیت بیشتر در کار غنیسازی در این تاسیسات را فراهم میسازد و زمان لازم برای حذف هرگونه عدم تعهد از جانب ایران را کوتاه میکند.
-به آژانس امکان دسترسی به تجهیزات مونتاژ سانتریفیوژ را بدهد.
-به آژانس امکان دسترسی به محل تولید قطعات دورانی و تجهیزات انبارشده سانتریفیوژ را بدهد.
-به آژانس امکان دسترسی به معادن و استخراج اورانیوم را بدهد.
-اطلاعات طراحی راکتور اراک را ارائه دهد. این امر دیدگاه انتقادی به راکتور اراک را فراهم میآورد که قبلا میسر نبود.
-امکان بازرسیهای مکرر از راکتور اراک را فراهم آورد.
-اطلاعات و دادههای کلیدی مورد درخواست در پروتکل الحاقی توافقنامه پادمانی آژانس و کد اصلاح شده ۳.۱ را ارائه دهد.
مکانیزم راستیآزمایی
آژانس بینالمللی انرژی اتمی برای اجرای بسیاری از راستیآزماییها فراخوانده خواهد شد تا به شکل همزمان با بازرسیهای دائم در ایران پیش برود. بهعلاوه، کشورهای ۵+۱ و ایران متعهد به تاسیس یک کمیسیون مشترک برای کار با آژانس برای نظارت بر اجرای و رسیدگی به مسائلی هستند که ممکن است پیش بیاید. کمیسیون مشترک همچنین با آژانس کار میکند تا تفاهمنامهای از نگرانیهای قبلی و فعلی را با توجه به برنامه هستهای ایران، تهیه کند، از جمله درباره بعد احتمالی نظامی برنامه اتمی ایران و همچنین فعالیتهای ایران در پارچین تحقیق کند.
امتیازهای محدود، موقتی، و قابل بازگشت به ایران
در ازای گامهای بالا از سوی ایران، گروه ۵+۱ امتیازهایی محدود، موقتی و قابل بازگشت را به ایران میدهد و همزمان بخش گستردهای از تحریمها، از جمله بر نفت، مروادات مالی، تحریمهای بانکی مانند سابق باقی میمانند. اگر ایران از انجام تعهداتش برنیاید، امتیازها را لغو میکنیم. گروه ۵+۱ بویژه متعهد است تا:
-اگر ایران تحت این توافق و در چارچوب نظام سیاسی خود از تعهداتش پیروی کند، برای مدت شش ماه تحریمهای جدید مرتبط با برنامه اتمی را تحمیل نکند.
-برخی تحریمهای اعمال شده بر طلا و فلزات قیمتی، بخش صنعت اتومبیل ایران، و همچنین صادرات پتروشیمی ایران را به حالت تعلیق درآورد. به این ترتیب در واقع حدود ۱ و نیم میلیارد دلار عایدات نصیب ایران میکند.
-مجوز بازرسیها و تعمیرات مرتبط با ایمنی در داخل ایران را برای خطوط هوایی خاص ایرانی صادر کند.
-خرید نفت ایران را در حد فعلی نگاه دارد که در واقع ۶۰ درصد کمتر از دو سال پیش است. ۴.۲ میلیارد دلار حاصل از این فروش به شکل اقساط به ایران منتقل میشود به شرطی که ایران به تعهداتش عمل کند.
-۴۰۰ میلیون دلار از سرمایههای دولتی ایران را مستقیما به موسسات آموزشی شناختهشده در کشورهای ثالث منتقل کند تا هزینه تحصیل دانشجویان ایرانی پرداخت شود.
تعاملات انساندوستانه
تعاملات انساندوستانهای که طبق قانون آمریکا مجاز هستند را تسهیل کند. تعاملات انساندوستانه از تحریمهای کنگره مستثنی هستند در نتیجه این کانال به ایران امکان دستریسی به منبع جدیدی از پول را نمیدهد. مراودات انساندوستانه در برگیرنده خرید مواد خوراکی، کشاورزی، و دارویی و پزشکی است. ما همچنین نقل و انتقالات مالی مرتبط با خدمات پزشکی با خارج از ایران را تسهیل میکنیم. ما این کانال را برای منافع مردم ایران درنظر گرفتهایم.
در نظر گرفتن لغو محدود تحریمها
به طور کلی، ۷ میلیارد دلار وجه، هزینهای است که ایران طی فاز اولیه و تحت تحریمهایی که به قوت خود باقی میمانند میپردازد. بخش عمدهای از حدود صد میلیارد دلار سرمایه ایران در هولدینگهای خارجی همچنان به دلیل تحریمها برای ایران غیرقابل دسترس است.
در شش ماه آینده فروش نفت خام ایران نمیتواند افزایش یابد. تحریمهای نفتی به تنهایی منجر به از دست رفتن ۳۰ میلیارد دلار ایران میشود- یا حدودا پنج میلیارد دلار در ماه- در مقایسه با آنچه که ایران در شش ماه مشابه سال ۲۰۱۱ نصیبش شد، یعنی قبل از اجرایی شدن تحریمها. با آن که ایران میتواند به ۴.۲ میلیارد دلار از عایدات فروش نفت خود دسترسی داشته باشد، حدود ۱۵ میلیارد دلار از درآمدش در این مدت شش ماهه به حسابهای خارجی مسدود شده ایران واریز میشود. به طور خلاصه، تحت این توافق ما انتظار داریم که موجودی ایران در حسابهای مسدود شده خارجیاش افزایش یابد و نه کاهش.
ادامه فشار اقتصادی بر ایران و حفظ ساختار تحریمها
طی فاز اولیه توافق، ما به اعمال تحریمهایمان علیه ایران ادامه میدهیم، از جمله از طریق اقدام علیه افرادی که به دنبال راههایی برای دور زدن تحریمها هستند.
-تحریم علیه فروش نفت خام همچنان بر دولت ایران فشار خواهد آورد. ما با همکاری شرکای بینالمللیمان فروش نفت ایران از ۲و نیم میلیون بشکه در روز در اوایل ۲۰۱۲ را به یک میلیون بشکه در روز رساندیم و قابلیت فروش تقریبا ۱ و نیم میلیون بشکه در روز را از ایران گرفتیم. این به معنای از دست دادن بیش از ۸۰ میلیارد دلار از آغاز ۲۰۱۲ است و ایران هرگز نخواهد توانست آن را جبران کند. در فاز اولیه توافق، ممنوعیت اتحادیه اروپا بر نفت خام سرجای خود میماند و امکان فروش نفت ایران تا حدود یک میلیون بشکه در روز نگاه داشته خواهد شد، و نتیجتا ایران همچنان ماهانه ۴ میلیارد دلار دیگر ضرر خواهد کرد.
-تحریم صادرات کالاهای نفتی به ایران که میلیاردها دلار به ایران ضرر زد، ادامه خواهد یافت.
-بخش عمده حدود ۱۰۰ میلیارد دلار دارایی خارجی ایران غیرقابل دسترس یا محدود باقی میماند.
-دیگر بخشهای نظام تحریمی ما دستنخورده باقی میماند، از جمله:
*تحریم بانک مرکزی ایران و حدود ۲۴ بانک و موسسه مالی دیگر ایران.
*تحریمهای ثانویه در پیروی از تحریمهای گسترده ایران که طبق قوانین بر بانکهایی اعمال میشود که با افراد و موسسات تحریمشده از سوی آمریکا، کار میکنند.
*تحریم دیگر کسانی که خدمات مالی به ایران ارائه میدهند، از جمله انواع مختلف بیمه، و
*دسترسی محدود به سیستم مالی آمریکا
-تمامی تحریمهای اعمال شده بر ۶۰۰ فرد و موسسه که به خاطر حمایت از برنامه هستهای و موشک بالیستیک ایران هدف تحریم قرار گرفتهاند، به قوت خود باقی میماند.
-تحریم بخشهای مختلف اقتصادی ایران، از جمله کشتیرانی و کشتیسازی به قوت خود باقی میماند.
-تحریم سرمایهگذاری طولانیمدت در ارائه خدمات فنی به بخش انرژی ایران به قوت خود باقی میماند.
-تحریم برنامه نظامی ایران به قوت خود باقی میماند.
-محدودیتهای گسترده آمریکا بر تجارت با ایران به قوت خود باقی میماند و دسترسی ایران به تجارت با بزرگترین اقتصادهای جهان را میگیرد.
-تمامی تحریمهای شورای امنیت سازمان ملل متحد به قوت خود باقی میماند.
-تمامی تحریمهای هدفمند مرتبط با حمایت مالی دولت ایران از تروریسم، نقش بیثباتکننده ایران در منازعات سوریه، و سابقه سیاه حقوق بشر ایران، در بین دیگر نگرانیها، به قوت خود باقی میماند.
راهحل جامع
طی فاز اولیه شش ماهه، ۵+۱ به مذاکره برای راهحل جامع ادامه میدهد. پارامترهای این راهحل کلی، در جهت اطمیناندهی به جامعه بینالملل درباره فعالیتهای منحصرا صلحآمیز هستهای ایران است. تحت این راهحل جامع: هیچگونه توافقی در زمینه راهحل جامع صورت نمیگیرد، مگر آن که در همه زمینهها توافق حاصل شود. طی شش ماه آینده تعیین میکنیم که آیا راهحلی وجود دارد که درباره صلحآمیز بودن برنامه ایران به ما اطمینان کافی دهد. اگر ایران به نگرانیهای ما پاسخ ندهد، ما آماده افزایش تحریمها و فشارها هستیم.
