ملک الموت (قسمت سوم)
آيا هنگامي که فرشته مرگ به خانه اي درآمد، از آمدن او آگاه ميشوي؟ آيا هنگامي که يکي را قبض روح ميکند او را ميبيني؟ بچه را چگونه در شکم مادر ميميراند؟ آيا از راه اندام مادر وارد ميشود؟ يا روح به اجازه خداوند به سوي او مي آيد؟ يا همراه کودک در شکم مادر به سر ميبرد؟ آن کسی که آفريدهاي چون خود را نتواند توصيف کند. چگونه ميتواند خداي خويش را توصيف نمايد؟[1]
گروهي از فرشتگان ، فرشتگان قبض ارواحند که در آيات 28 و 33 سوره نحل و بعضي ديگر از آيات قرآن به آنها اشاره شده است ، و در راس آنها ” ملک الموت” قرار دارد.
احاديث زيادي در اين زمينه ، نقل شده که اشاره به بعضي از آنها از جهاتي لازم به نظر مي رسد:
در حديثي از پيامبر گرامي اسلام صلي الله علیه و اله مي خوانيم که فرمود :”الامراض و الاوجاع کلها بريد الموت و رسل الموت!فاذا حان الاجل اتي ملک الموت بنفسه فقال يا ايها العبد! کم خبر بعد خبر؟ و کم رسول؟ و کم بريد بعد بريد؟ انا الخبر الذي ليس بعدي خبر!”” بيماريها و دردها همگي قاصدان مرگ و فرستادگان او هستند، هنگامي که عمر انسان به سر ميرسد، فرشته مرگ مي آيد(او از ديدن فرشته مرگ وحشت مي کند و آن را بي مقدمه مي پندارد ولي) او مي گويد: اي بنده خدا چه اندازه خبر بعد از خبر و رسول بعد از رسول و پيک بعد از پيک براي تو فرستادم؟ اما من آخرين خبرم و بعد از من خبري نيست!” “سپس مي گويد: دعوت پروردگارت را اجابت کن خواه از روي ميل و خواه از روي اکراه” و هنگامي که فرشته مرگ قبض روح مي کند فرياد بستگان بلند مي شود و او را صدا مي زند” علي من تصرخون؟وعلي من تبکون؟فوالله ما ظلمت له اجلا و لا اکلت له رزقا بل دعاه ربه””بر چه کسي فرياد مي کشيد؟ و براي چه کسي اشک مي ريزيد؟ به خدا سوگند وقت او به پايان رسيده بود،و تمام روزي خود را دريافت داشته بود، پروردگارش از او دعوت کرد و او دعوت حق را اجابت نمود” “فلبيک الباکي علي نفسه ، و ان لي فيکم عودات و عودات حتي لا ابقي فيکم احداً” “اگر مي خواهيد گريه کنيد بر خويشتن بگرييد! من باز هم کراراً به ميان شما مي آيم !تا يکنفر از شما را باقي نگذارم”[2]
در حديث ديگري از امام باقر عليه السلام مي خوانيم که پيامبر اسلام صلي الله عليه و اله براي عيادت مردي از انصار به خانه او آمد فرشته مرگ را بالاي سر او ديد، رسول الله فرمود: با اين دوست من با مدارا و لطف رفتار کن چرا که او مردي با ايمان است، عرض کرد اي محمد! بشارت بر تو باد که من نسبت به همه مؤمنان با محبتم و بدان اي محمد صلي الله عليه و اله به هنگام قبض روح بعضي از فرزندان آدم ، خانواده او فرياد مي کشند، من در کنار خانه مي ايستم ، مي گويم من گناهي ندارم (عمر او پايان يافته بود) من باز کراراً به ميان شما بر مي گردم × بهوش باشيد به هوش!
سپس مي افزايد:” ما خلق الله من اهل بيت مدر و لاشعر و لاوبر، في بر و لا بحر الا و انا اتصفحهم في کل يوم و ليله خمس مرات حتي اني لاعرف بصغيرهم و کبيرهم منهم بانفسهم” “خدا هيچ انساني را از ساکنان شهر و بيابان ،خانه و خيمه، در خشکي و دريا، نيافريد، مگر اينکه من در هر شبانه روز پنج بار دقيقا به آنها نگاه مي کنم تا آنجا که من صغير و کبير آنها را بهتر از خودشان مي شناسم”[3]
روايات ديگري نيز به همين مضمون در منابع مختلف اسلامي آمده است که مطالعه مجموع آنها هشداري است براي همه انسانها که بدانند ميان آنها و مرگ فاصله زيادی نيست! و در يک لحظه کوتاه ممکن است همه چيز به پايان گيرد.
[1] – خطبه 111 نهج البلاغه
[2] تفسير نور الثقلين جلد 4 صفحه 235
[3] تفسير در المنثور طبق نقل الميزان جلد 16 صفحه 267
مطالعه بیشتر:
فرشتگان و جنگ بدر (قسمت چهارم)
بارگذاری فایل BGL دیکشنری Babylon برای آشنایی با فرشتگان (قسمت هشتم)