لاَ تَظْلِمُونَ وَلاَ تُظْلَمُونَ

مطالب یافت شده با دسته‌بندی "incoterms"

اینکوترمز (قسمت پنجم)

شنبه،۲۴ تیر ۱۳۹۶

قسمت ۵ از ۶ در مجموعه اینکوترمز

بعد از آشنایی با Carriage Paid to یا همان CPT که در خصوص کرایه حمل پرداخت شده توسط فروشنده کالا و خریدار صحبت کرده بود نوبت به آشنایی با CIP یا به عبارتی Carriage and Insurance Paid to به معنای کرایه و بیمه حمل پرداخت شده، می‌رسد.

در این نوع از قراردادها، فروشنده کالا تمامی مجوزهای لازم در خصوص صادرات کالا را اخذ و حمل کننده را نیز خود رأساً انتخاب می‌نماید، کالا را به او تحویل داده و تمامی هزینه‌ها تا مقصد را نیز به او می‌پردازد، در این نوع از حمل و نقل کالا، فروشنده کالا را تا مقصد بیمه کرده و هزینه‌های مترتبه را نیز پرداخت می‌نماید.

در این نوع از قرارداد، تنها تعهدی که بر عهده خریدار است، پرداخت هزینه‌های گمرکی ترخیص کالا در مقصد و همچنین ترخیص و بارگیری خود کالا می‌باشد، از اینرو تمامی فعالیت‌ها و هزینه‌های مرتبط با اظهار قانونی نوع کالا به گمرکات مبدأ، حمل کالا از درب کارخانه تا بندر یا محل بارگیری کالا و حمل آن، تخلیه بار در بندر مبد‌أ، بارگیری کالا بر روی عرشه کشتی یا وسیله حمل کننده، حمل کالا تا بندر مقصد و همچنین بیمه نمودن کالا، تخلیه بار در مقصد و حمل تا نقطه تعیین شده در مقصد توسط خریدار، با فروشنده خواهد بود.

نقطه اشتراک در قراردادهای CPT و CIP این است که در هر دو نوع از این قراردادها، پرداخت هزینه‌های مرتبط با بارگیری کالا بر روی وسیله حمل کننده در مقصد و همچنین انجام عمل بارگیری کالا می‌تواند با توافق طرفین بر عهده فروشنده و یا خریدار قرار گیرد.

باید توجه داشت در قرارداد CIP، در صورتی که خریدار خواهان دریافت خدمات بیشتری از جانب فروشنده کالا باشد، فروشنده می‌تواند کارهای انجام شده را لیست نموده و هزینه های مربوطه را از خریدار طلب نماید.

اینکوترمز (قسمت چهارم)

یکشنبه،۱۱ تیر ۱۳۹۶

قسمت ۴ از ۶ در مجموعه اینکوترمز

بیش از این و در شماره های قبلی با دو اصطلاح بازرگانی  EXW و FCA آشنا شدیم، نوع دیگری که در حوزه حمل و نقل می توان به آن اشاره نمود قاعده حمل و نقل مرکب است، در این نوع از حمل و نقل در واقع، فروشنده، پس از آنکه کالا را تهیه و یا تولید می نماید وظیفه حمل داخلی را نیز به عهده می گیرد، همچنین هزینه های صادراتی را پرداخت و کالا را نیز از گمرک مبداء برای ارسال به مقصد ترخیص می نماید، فروشنده نوع و وسیله حمل را جهت حمل کالا انتخاب و و قرارداد های مربوطه را منعقد کرده و همچنین هزینه های مربوطه را تا مقصد تعیین شده پرداخت می نماید. نکته قابل توجه در این قاعده که آن را CPT یا همان Carriage Paid to می نامیم، ریسک و مسئولیت فروشنده است، این ریسک و مسئولیت زمانی خاتمه پیدا می نماید که کالاهای مربوطه به اولین حمل کننده کالا تحویل داده شود، از اینرو باید توجه داشت کلیه هزینه های بیمه و انعقاد و پرداخت هزینه های بازرسی کالا با خریدار خواهد بود.

لذا در یک نتیجه گیری کلی می توان عنوان نمود، وظیفه اظهار کالا به گمرکات مبداء، حمل کالا تا بندر مبداء، تخلیه بار در بندر مبداء، بارگیری کالا بر روی کشتی، حمل کالا تا بندر کشور مقصد،تخلیه کالا در بندر مقصد یا مقصد تعیین شده توسط خریدار و حمل کالا تا نقطه تعیین شده در مقصد با فروشنده کالا می باشد و از طرف دیگر بیمه نمودن کالاها، ترخیص کالا از گمرکات مقصد و پرداخت عوارض گمرکی در کشور مقصد با خریدار خواهد بود.

نکته قابل توجه در قاعده CPT این است که در خصوص انجام بارگیری کالا بر روی وسیله حمل در کشور مقصد فروشنده و خریدار می توانند با یکدیگر توافقات لازم را معمول نمایند، لذا این وظیفه می تواند بر عهده فروشنده و یا خریدار منتقل گردد.

 اینکوترمز (قسمت سوم)

چهارشنبه،۳۱ خرداد ۱۳۹۶

قسمت ۳ از ۶ در مجموعه اینکوترمز

‌همانگونه که در قسمت قبلی گفته شد اصطلاح (EXW) مخفف عبارت Ex-Works به معنای تحویل درب کارخانه (به معنای عام کلمه) است و همچنین بیان گردید، در صورتی که خریدار توانایی انجام تشریفات قانونی جهت صدور اسناد کالا از مبداء به قصد و ارسال آن به مقصد را نداشته باشد، باید به جای استفاده از قرادادهای (EXW) از قراردادهای (FCA) استفاده کند.

۲- اصطلاح (FCA) مخفف عبارت Free Carrier به معنای تحویل کالا در نقطه ای معین در کشور مبداء است. در این روش تجاری، فروشنده کالا، پس از انجام تشریفات قانونی  و تهیه اسناد لازم به جهت صدور کالا به محل مقرر و توافق شده با خریدار در مبداء ، کالا را به حمل کننده بار تحویل می نماید، باید عنایت داشت که محل غایی تحویل کالا به خریدار در کشور مقصد است، لذا در این روش بارگیری کالا از مبداء با خریدار بوده و این همان نقطه ریسک فرآیند صادرات کالا از مبداء به مقصد است.

در واقع در این نوع از قراردادها هزینه های بارگیری کالا در وسیله حمل و نقل در مبداء، پرداخت حقوق و عوارض گمرکی صادرات کالا به مراجع داخلی کشور محل صدور و حمل به محل بارگیری صادر کننده جهت تحویل به حمل کننده کالا به کشور مقصد با فروشنده کالا است و در مقابل انجام تشریفات قانونی و پرداخت هزینه های تخلیه بار در نقطه نهایی (بندرگاه، فرودگاه و یا ایستگاه راه آهن) صادر کننده، بارگیری در وسیله حمل و نقل در مبداء، حمل کالا به نقطه نهایی (بندرگاه، فرودگاه و یا ایستگاه راه آهن) وارد کننده کالا، تخلیه بار در مقصد، بارگیری کالا در وسیله حمل و نقل در مقصد، حمل کالا به مقصد خریدار، بیمه کالا، عملیات ترخیص کالا در مقصد و حقوق و عوارض گمرکی در مقصد با خریدار خواهد بود.

اینکوترمز (قسمت دوم)

دوشنبه،۰۱ خرداد ۱۳۹۶

قسمت ۲ از ۶ در مجموعه اینکوترمز

همانگونه که پیش از این گفته شد اینکوترمزِ نسخه ۲۰۱۰، نسخه نهایی اصطلاحات تجاری بین‌المللی است که توسط اتاق بازرگانی بین‌المللی تدوین و ارائه شده که امروزه فی‌مابین تجار (فروشندگان و خریداران) در حال اعمال و استفاده است، از این‌رو بسیار ضروری است تا تجار، وکلا، قضات، فروشندگان و خریداران و کلیه مخاطبان تجارت بین‌الملل، از میزان مسئولیت فروشنده و خریدار، در هر یک از شیوه های ۱۱ گانه اینکوترمز، آشنا بوده و آن را سرلوحه اعمال تجاری خود قرار دهند.
۱- اصطلاح (EXW) مخفف عبارت Ex-Works به معنای تحویل درب کارخانه (به معنای عام) است که در این روش فروشنده، کالای سفارش گذاری شده را در محل کارخانه و یا انبار خود به خریدار تحویل می‌نماید، از این‌رو تمامی هزینه‌ها و مسئولیت‌ها اعم از اظهار کالا به گمرک کشور مبداء، حمل تا بندر، تخلیه بار در بندر، بارگیری بر روی وسیله حمل (کشتی، هواپیما، قطار، کامیون)،حمل تا بندر کشور مقصد، انجام امور بیمه‌ای، تخلیه در بندر مقصد، بارگیری روی وسیله حمل، حمل تا نقطه مقصد، ترخیص کالا از گمرک، پرداخت عوارض گمرکی و ریسک معیوب بودن کالا با خریدار خواهد بود.
لذا همانگونه که ملاحظه می‌گردد، در این روش خریدار بالاترین ریسک ممکن را داشته و فروشنده نیز از کمترین ریسک و مسئولیت برخوردار است، در این نوع از قراردادها اگر خریدار مایل به این باشد تا فروشنده کالا را در وسیله حمل کننده در مبداء بارگذاری کند باید صراحتاً این تعهد را در قرارداد بیان نماید، باید توجه داشت در صورتی که خریدار توانایی انجام تشریفات قانونی جهت صدور اسناد کالا از مبداء به قصد ارسال به مقصد را نداشته باشد، باید به جای استفاده از قرادادهای (EXW) از قراردادهای (FCA) استفاده کند، که توضیح آن در قسمت‌های بعد خواهد آمد.

اینکوترمز (قسمت اول)

چهارشنبه،۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۶

قسمت ۱ از ۶ در مجموعه اینکوترمز

از سال ۱۹۳۶ تا به امروز (۲۰۱۷) بیش از ۸۰ سال است که تُجار، وکلا، سازمان‌ها، صادرکنندگان و واردکنندگان بین‌المللی و همچنین شرکت‌های حمل‌ونقل و شرکت‌های بیمه‌ای بین‌المللی، تجارت و کسب و کار خویش را بر پایه روش‌های تعریف شده اتاق بازرگانی بین‌المللی (ICC) موسوم به اینکوترمز (Incoterms) پایه‌گذاری نموده‌اند، اینکوترمز در طول سالیان متمادی فراز و نشیب‌های بسیاری را طی ۸ دوره (۸ نسخه) پیموده،تا توانسته در میان مخاطبان خود جایگاهی جهانی پیدا نماید. در واقع این سند شامل تعاریفی است که فی‌مابین فروشندگان و خریداران در دو حوزه مسئولیت‌ها و هزینه‌هاحکم فرما است و حدود و ثغور مسائلی چون بارگیری کالا، حمل‌ونقل کالا، بیمه کالا، پرداخت هزینه‌های گمرکی و حدود مخاطرات بازرگانی (RISK) را در ۱۱ روش تجاری تعیین و تبیین می‌نماید.

قواعد و مقررات اینکوترمز را می‌توان از منظرهای گوناگون دسته بندی کرد که مهمترین آن تقسیم نمودن آن به دو گروه عمده طریقه‌ها و مسئولیت‌ها است، گروه نخست به گروهی اطلاق می‌گردد که طرق مختلف حمل‌ونقل را در بر می‌گیرد، این گروه شامل تحویل درب کارخانه (EXW)، تحویل در نقطه‌ای معین در کشور مبدا (FCA)، کرایه حمل پرداخت شده (CPT)، کرایه و بیمه حمل پرداخت شده (CIP)، تحویل در پایانه کشور مقصد (DAT)، تحویل در نقطه‌ای معین در کشور مقصد (DAP) و تحویل در مقصد با پرداخت حقوق و عوارض گمرکی (DDP) است و گروه دوم نیز در خصوص مسئولیت‌ها و هزینه‌های انتقال کالا در مسیرهای آبی (دریایی) بحث می‌نماید که شامل تحویل در کنار کشتی (FAS)، تحویل بر روی عرشه (FOB)، هزینه و حمل کرایه (CFR) و هزینه، کرایه و بیمه حمل (CIF) می‌باشد.

با عنایت به مقدمه ای که بیان شد، سعی بر آن است تا در خصوص شیوه‌های مطرح شده تجاری و حدود مسئولیت‌های بازرگانان اعم از فروشندگان وخریداران بر اساس مفاهیم تعریف شده تجاری در اینکوترمز مسائلی مطرح و تعاریفی در حوزه های مختلف ارائه گردد.

تمامی حقوق برای نگارنده محفوظ است