Law of the Sea

باید توجه داشت که آبهای آزاد چون متعلق به کسی نیست و همچنین متعلق به همه است میراث مشترک بشری نامیده می شود، باید دانست هر چه از آب های داخلی دور شویم از حاکمیت دولت ساحلی کاسته و به حاکمیت دولت صاحب پرچم (Flag State) اضافه می گردد.

عبور بی ضرر:

عبور پیوسته و سریع را عبور بی ضرر می گویند از این رو عبور کشتی جنگی در حال جاسوسی، در حال جنگ، در حال مانور، کشورهای اشاعه دهنده اصوات، صیادی، کشتی های آلوده کننده، حمل و نقل مسافر، تخلیه کالا و مخل گمرکات، مواد مخدر و مانند آن بی ضرر تلقی نمی گردد و تنها کشتی های جنگی در زمانی می توانند توقف نمایند که شرایط فورس ماژور را داشته باشند؛ همچنین جاسوسی، نفشه برداری و تحقیقات دریایی هم عبور بی ضرر محسوب نمی گردد.

باید توجه نمود در منطقه انحصاری اقتصادی، حق بهره برداری اقتصادی، بهره برداری از کف و بستر دریا تحت حاکمیت دولت ساحلی است، لذا در این میان می توان صیادی نمود و تاسیسات بنا کرد.

آبهای آزاد:

در آبهای آزاد صید آزاد است به شرط آنکه مخل حق و حقوق دیگران نباشد، به طور مثال تجاوز به حقوق دیگران امروزه باعث شده است تا دعوایی میان مالزی و سنگاپور ایجاد گردد که هم اکنون این پرونده در حال بررسی در دیوان بین المللی دریاها است.

مهمترین کنوانسیون مرتبط با حقوق دریاها United nation Convention on Law of the Sea می باشد که مخفف آن unclos است، نکته آنکه دیگر کنوانسیون ها نمی تواند با مفاد این کنوانسیون مغایر باشد، این کنوانسیون در سال ۱۹۸۲ تصویب و در سال ۱۹۹۴ اجرایی گردید، هم اکنون ۱۶۲ کشور به این کنوانسیون ملحق شده اند که آمریکا هنوز آن را امضا ننموده و ایران نیز آن را تصویب رسمی ننموده است.

سازمان های مهم حقوق دریاها:

1.  سازمان بین المللی دریانوردی: International maritime Organization
2. کمیسیون حفاظت از صید نهنگ: International whaling Commission
3. مقام بین المللی دریاها: International seabed Authority