وحدت و یکپارچگی مردم
همه ما به يقين مي دانيم كه اگر نيروهاي لازم و مربوط، جهت پديد آوردن يك شيء مورد نظر، متراكم و متمركز گردد، آسانتر و بهتر لباس هستي و عينيت خارجي خواهد پوشيد. مثلاً اگر بنا شود يك دايره المعارف جامع الاطراف و بزرگي پيرامون عظمت و ابعاد انقلاب اسلامي با همه شگفتيها و رخدادهاي اعجاب انگيزش نوشته شود و يا چنانچه تاريخي گويا و شامل تمامي ايثارگريها و فداكاريها امت اسلامي ايران به نگارش درآيد، اين كار ممكن است از دو طريق صورت پذيرد. نخست اينكه فرد يا افرادي به تنهايي و جداي از همه، دست به چنين كار مهم وبزرگي دست بزنند. دوم اينكه نويسندگان و محققان با همكاري و روي هم ريختن نيروهاي زبده و كاركشته و در پرتو تمركز قدرت فكري و علمي، چنان اثر بزرگ و تاريخي را فراهم آورند بي گمان كار به شكل دسته جمعي و ايجاد يك مركز قوي با هماهنگيهاي لازم ما را در رسيدن به آن هدف بزرگ تواناتر و كامرواتر خواهد كرد. البته، همانگونه كه وحدت و تمركز قدرت، ما را در آرمانها و اهداف مقدس، نيرومند و موفق ميكند. پراكندگي و اختلاف، همه قواي ما را به تحليل مي برد و دچار ضعف و زبوني ميسازد.
اگرچه در پيشرفت مسلمين و پيروزي سريع و برق آساي اسلام، عوامل حفاظتي مؤثر بود ولي از ميان همه علل موفقيت مسلمانان، اسباب گسترش فوق العاده اسلام، اتحاد و اخوت آنها با يكديگر، مهمتر و مؤثرتر بود. مسلمانان در پرتو ايمان به خدا، تعاليم حيات بخش اسلام به چنان وحدتي دست يافتند كه گويا همه يكي بودند و يكي همه.
مسلمين با الهام از قرآن مجيد و پيروي از روش پيامبر بزرگوار اسلام، مصالح امت و جامعه اسلامي را بر مصالح فردي خويش مقدم مي داشتند و آنچه را براي خود ميخواستند براي برادران ديني خويش نيز خواستار بودند. اگر كسي مبتلا به دردي بود، همه احساس درد مي نمودند و چنانچه مسلماني به نعمتي متنعم ميشد، همگي احساس نعمت و شادي
مي كردند.
رشد سياسي، اجتماعي مسلمانان و ايثار و گذشت آنان به درجهاي رسيده بود كه مايه شگفتي و حيرت ديگران گرديد. مسلمين هنگامي كه به چنين حدي از شعور اجتماعي و اخوت اسلامي دست يافتند، به آساني توانستند در برابر قدرتهاي بزرگ جهان آن روز، مقاومت كنند و پرچم عدل اسلامي را در بسياري از كشورهاي مجاور به اهتزاز در آورند.
خداوند تبارك و تعالي مي فرمايد: «همگي به ريسمان خدا (قرآن و اسلام و هرگونه وسيله ارتباطي ديگر) چنگ زنيد و پراكنده نشويد و نعمت (بزرگ) خدا را بر خود به ياد آريد كه چگونه دشمن يكديگر بوديد و او در ميان دلهاي شما الفت ايجاد كرد و به بركت نعمت او برادر شديد و شما بر لب حفرهاي از آتش بوديد، خدا شما را از آنجا برگرفت[1]».
قرآن به نعمت بزرگ اتحاد و برادري اشاره كرده و مسلمانان را به تفكر در وضع اندوه بار گذشته و مقايسه آن با پراكندگي با اين وحدت دعوت مي كند و مي گويد : فراموش نكنيد كه در گذشته چگونه با هم دشمن بوديد. ولي خداوند در پرتو اسلام و ايمان دلهاي شما را به هم مربوط ساخت و شما دشمنان ديروز، برادران امروز شديد.
ديگر اينكه مسئله تأليف قلوب مومنان را به خود نسبت داده، مي گويد: خدا در ميان دلهاي شما الفت ايجاد كرد و با اين تعبير، اشاره به يك معجزه اجتماعي اسلام شده، زيرا اگر سابقه دشمني و عداوت پيشين عرب را به دقت بنگريم و ببينيم كه چگونه كينههاي ريشه دار در طول سالهاي متمادي در دلهاي آنها انباشته شده بود و چگونه يك موضوع جزئي و ساده، كافي بود آتش جنگ خونيني در ميان آنها بيفروزد مخصوصاً با توجه به انيكه « مردم نادان و بيسود و نيمه وحشي معمولاً افرادي لجوج و انعطاف ناپذيرند و به آساني حاضر به فراموش كردن كوچكترين مسائل گذشته نيستند، در اين صورت اهميت اين معجزه بزرگ اجتماعي اسلام آشكار ميشود و ثابت مي گردد كه در طي چند سال، از چنان ملت پراكنده و كينهتوز و نادان و بي خبر، ملتي واحد و متحد و برادر بسازند[2].»
امروزه سدهاي صنعتي عظيمي در نقاط مختلف جهان برپا شده كه مبدا توليد بزرگترين نيروهاي صنعتي است و سرزمينهاي وسيعي را زير پوشش آبياري و روشنايي خود قرار داده است. اگر درست فكر كنيم، ميبينيم اين قدرت عظيم چيزي جز نتيجه به هم پيوستن قدرتهاي ناچيز دانههاي باران نيست و آنگاه به اهميت اتحاد و كوششهاي دسته جمعي انسانها واقف ميشويم. در احاديث فراواني كه از پيامبر و پيشوايان بزرگ اسلام به ما رسيده به لزوم و اهميت اين موضوع با عبارات مختلفي اشاره شده است.
رهبر معظم انقلاب اسلامي شاگرد وارسته مكتب علي عليه السلام در اهميت اين موضوع، خطاب به ملت ايران مي گويد: «عزيزان من! آنچه كه ملت و كشور ما را در مقابل توطئههاي بيحساب دشمنان و توطئه گران مصونيت بخشيده است، چند عامل مهم بوده است كه يكي از مهمترين آنها وحدت كلمه آحاد ملت است. هر ملتي كه متحد باشد، هر ملتي كه ميان خود تنازع و جدال ويرانگر نداشته باشد، هر ملتي كه با … مسئولان هم به وظايفشان در مقابل ملت عمل كنند و خود را خدمتگذار مردم بدانند، آن ملت در مقابل همه دشمنيها شكست ناپذير خواهد شد. اين يك امر قهري است. ملت ما اين را در طول اين بيست و دو سال تجربه كرده است. ما در ميدانهاي سخت، اين شكست ناپذيري را نشان داديم. هر كس با ملت ايران دشمني مي كند، يكي از بزرگترين دشمنيهايش عبارت است از اين كه وحدت عظيم ملي و اين همدلي ملت با مسئولان را از بين ببرد يا در آن خدشهاي به وجود بياورد. اين دشمني است. بعضيها اين دشمني را مي كنند[3].»
[1] – آل عمران – 103
[2] – تفسير نمونه – ناصر مكارم شيرازي
[3] – نماز عيد فطر 1379 – آيت الله سيد علي خامنهاي