مدیر شما وقت خواندن ده صفحه نظر حقوقی را ندارد؛ و این تقصیر او نیست!
نظر حقوقی کاربردی برای مدیران چهار بخش روشن دارد: پاسخ کوتاه، سطح ریسک، اقدام پیشنهادی و پیوست استدلال؛ توصیه‌هایی برای حقوق‌دانان جوان.
همکاران جوانم، یکی از مهارت‌هایی که در دانشکده کمتر به آن پرداخته می‌شود، نوشتن برای مخاطب غیرحقوقی است؛ ما یاد می‌گیریم استدلال کنیم، مواد قانونی را کنار هم بچینیم و احتمالات را بسنجیم، اما کمتر یاد می‌گیریم که مدیرعامل یا مدیر محصول، از نظر حقوقی ما پیش از هر چیز یک پاسخ می‌خواهد: «چه کار کنم؟»
تجربه من در کار با مدیران کسب‌وکار این است که نظر حقوقی طولانی، اغلب فقط تا پاراگراف اول خوانده می‌شود!
به نظر من یک نظر حقوقی کاربردی برای مدیران باید چهار بخش روشن داشته باشد:
۱. پاسخ کوتاه در سطر اول؛ «بله، با این شرایط» یا «خیر، اما این راه جایگزین وجود دارد»؛ مدیر باید بدون خواندن ادامه متن، تصمیم اصلی را بفهمد.
۲. سطح ریسک به زبان ساده؛ به جای عبارت‌های پیچیده، بنویسید ریسک کم، متوسط یا زیاد است و پیامد احتمالی‌اش چیست.
۳. اقدام پیشنهادی مشخص؛ چه کسی، چه کاری را، تا چه زمانی انجام دهد؟ نظری که اقدام مشخصی پیشنهاد نکند، معمولاً در میان ایمیل‌ها گم می‌شود!
۴. پیوست استدلال؛ تحلیل کامل، مواد قانونی و سوابق را در پیوست بیاورید؛ برای روزی که کسی بخواهد بداند این نتیجه از کجا آمده است.
معتقدم این شیوه از دقت حقوقی نمی‌کاهد؛ بلکه حقوق‌دان را وادار می‌کند پیش از نوشتن، خودش به نتیجه روشنی رسیده باشد. اگر نمی‌توانید پاسخ خود را در دو جمله بنویسید، احتمالاً هنوز موضوع را کامل حل نکرده‌اید!
پیشنهاد عملی من این است: آخرین نظر حقوقی‌ای را که نوشته‌اید بردارید و خلاصه‌ای پنج‌سطری از آن برای یک مدیر غیرحقوقی بنویسید؛ همین تمرین ساده، نقاط مبهم استدلالتان را آشکار می‌کند.
شما وقتی برای مدیران غیرحقوقی نظر می‌نویسید، پاسخ اصلی را در ابتدای متن می‌آورید یا در انتها؟
