هویت دیجیتال

زمان مطالعه: ۲ دقیقه

احراز هویت اشخاص یکی از مهم‌ترین مسائلی است که از دیرباز تاکنون موردتوجه خدمات دهندگان اعم از دولتی و غیردولتی بوده است و همواره روش‌های مختلفی برای این امر ایجاد و به‌روزرسانی شده است، از شهادت شهود گرفته تا تائید هویت بیومتریکی همگی ابزارها و روش‌هایی برای شناخت و تائید هویت است.

در عصر کنونی که بسیاری از امور به‌صورت الکترونیکی انجام و سبک زندگی نیز دیجیتالی شده است، این امر از اهمیت ویژه‌ای برخوردار گردیده زیرا همان‌گونه که زندگی ساده اما پیچیده‌تر شده است احراز هویت نیز سخت و تأمل‌برانگیزتر گردیده است، پیش‌ازاین در خصوص ۷ کد حیاتی مطالبی عنوان شد اما آن چیز که می‌تواند به‌عنوان روشی متقن و کارا در نظر گرفته شود اتصال شخص به یکی از کدهای ۷ گانه است و شاید بتوان گفت بهترین این روش‌ها اتصال زیرساخت‌های حیاتی به این کدها بوده و مؤثرترین آن‌ می‌تواند به‌عنوان قابل‌اتکاترین خدمت باشد، استفاده از حساب‌های بانکی است.

برای افتتاح یک حساب بانکی شخص می‌بایست مدارکی نظیر نشانی (کد پستی)، سجل احوال ( کد ملی / شناسه ملی)، شماره تلفن (قبض / سند) و یک اثر از خود ( عکس یا اثر بیومتریک) ارائه و توسط بانک تائید اعتبار گردد، بانک‌ها موظف هستند مخصوصاً برای حساب‌های جاری تمامی مدارک را استعلام نموده و تائید اعتبار نمایند.

لذا درصورتی‌که بتوان از شماره‌حساب‌ها با استفاده از یک راه‌حل در دریافت خدمات دولتی و غیردولتی راه‌حلی را  برای احرازهویت خدمات گیرنده ارائه نمود بی‌شک می‌توان مدعی شد که تائید اعتبار شخص مخصوصاً درزمینهٔ هویت دیجیتال به انجام رسیده است.

از اینرو بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران اقدام به راه اندازی شناسه هویت الکترونیکی بانکی نموده است که از آن با نام شهاب یاد می شود.

برای اطلاع بیشتر در این خصوص می توانید به این لینک مراجعه نمایید

مختصری درباره نقض حق نشر

زمان مطالعه: ۲ دقیقه

copyright

حق نشر در واقع حقی قانونی است که برای حفاظت از تراوشات ذهنی پدید آورنده یک اثر و ایجاد ساز و کاری برای کسب درآمد از خلق محتوا ایجاد شده است، در صورتی که بتوان از این حق به طرق قانونی حفاظت نمود اثر در برابر تکثیر غیر مجاز حفظ خواهد شد.
با استمساک به این حق قانونی، صاحب اثر همواره در نشر اثر خود نظارت داشته و می تواند در مورد چگونگی تکثیر آثار خود تصمیم بگیرد. همچنین باید دانست این حق قابلیت به ارث رسیدن، صلح شدن، هبه شدن، وقف شدن و فروش را نیز داراست.

این حق زمانی نقض می شود که یک بخش اساسی از اثر بدون کسب اجازه صاحب اثر مورد استفاده و یا نشر و تکثیر واقع شود البته باید توجه نمود کلمه اساسی در اینجا مفهومی کیفی داشته و اهمیت آن بسته به بحث مورد اشاره در اثر می باشد، در نتیجه گاه ممکن است یک بخش کوچک از یک اثر محتوایی بسیار مهم در نظر گرفته شود که در نتیجه می توان به آن بخش اساسی یک اثر نام نهاد.

در ایران نیز می توان اثر به وجود آمده را از چندین طریق به ثبت رساند که به آن حق نشر می گویند، جالب آنکه این تاسیس چه در فضای نشر سنتی و چه دیجیتالی قابلیت برخورداری از حقوق متصوره را داراست.

برای اطلاع بیشتر می توانید به قوانین موضوعه این بحث مراجعه نمایید.

  1. «متن موافقتنامه راجع به جنبه‌های مرتبط با تجارت حقوق مالکیت فکری» 
  2. «موافقتنامه عمومی تعرفه‌ها و تجارت»
  3. «قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان»
  4. «قانون ترجمه و تکثیر کتب و نشریات و آثار صوتی»
  5. «قانون حمایت از حقوق پدیدآورندگان نرم‌افزارهای رایانه‌ای»
  6. «قانون ثبت اختراعات، طرحهای صنعتی‌و علائم تجاری»
  7. «قانون تجارت الکترونیکی»