چیِ چیه؟

زمان مطالعه: 2 دقیقه

در قرن ۱۴م قبل از میلاد چینیان عقیده داشتند که جهان از چی با غلظت های مختلف به وجود آمده است، چیِ سفت و ناخالص تر به علت سنگینی قوام یافته و زمین را به وجود آورده است و چیِ لطیف و پالوده به علت سبک بودن صعود نموده و آسمان را به وجود آورده است.

انسان که میان زمین و آسمان قرار گرفته، مخلوطی موزون از این دو چی است بدین گونه که جسم شخص از چیِ ناخالص به وجود آمده و قلبش جایگاه چیِ لطیف قرار گرفته است، خون که نه به سفتی جسم است و نه به لطافت نفس در جایی میان آن دو قرار گرفته و چون ایستا نیست و در میان بدن در حرکت است بیشتر هم جنس چیِ پالوده و لطیف است.

در این میام دو مکتب فکری وجود دارد:

  • به عقیده گروهی هرچند انسان با گنجینه ثابتی از چی به دنیا می آید اما می تواند بر مقدار آن تاثیر گذار باشد، چی از منافذ بدن وارد می شود ولی باقی ماندن آن در بدن به میزان سلامت و وضع مناسب قلب بستگی دارد، قلبی که پاک باشد و تیره و تار نشده باشد منزلگاه خوبی برای استقرار چی خواهد بود.

شعار این گروه: منافذ خود را باز بگذار است.

  • به اعتقاد گروه دیگر مقدار اصلی چی را نمی توان افزایش داد و انسان با مصرف و اتمام آن میمیرد، لذا طولانی تر کردن عمر تنها با صرفه جویی در استفاده از چی امکان پذیر خواهد بود، هر فعالیت ذهنی می تواند مقداری از چی را مورد مصرف قرار دهد، لذا با تفکر صحیح و سنجیده عمل کردن می توان در مصرف چی صرقه جویی کرده و آن را به صورت بهینه ای مدیریت نمود.

شعار این گروه: منافذ خود را بسته نگاه دار است.

آنگوه که می توان برداشت کرد چینیان معتقدند انسان به گونه ای با ما بعد الطبیعه در ارتباط است هرچند آنها به طور مشخص نامی از اللّه نبرده اند اما درک خود را طبیعت نامیده و سرشت انسان را از دو بُعد جسمانی و روحانی مورد مداقه قرار داده اند، چی یا همان روح یا خیر خواهی چیزی است که به واسطه وجود و صیانت از آن می توان تیرگی های قلب و بدی های دنیوی را از خود دور نمود، بیهوده گرایی، روزمرگی و انجام اقدامات بی فایده چی را ضعیف و نابود می سازد و این نابودی گاه می تواند موجبات مرگ را نیز فراهم آورد.

در هر حال تدقق و فهم دقیق تر از چی بستگی به میزان مطالعه و بررسی مفاهیمی دارد که در کتب اربعه مکتب کنفیسیوسی بدان اشاره شده است، لذا برای آشنایی بیشتر با بینش و منش شرق دور می توانید کتاب های “معرفت بزرگ” و “آئین میانه گزینی” و “مکالمات” و “منسیوس” را مطالعه نمایید.

درس هایی از پدرم ۲۴

زمان مطالعه: 2 دقیقه

اضاعه الفرصه غصه
از دست دادن فرصت باعث غم و اندوه است: امام علی(ع)

بحران پیشامدی است که بصورت ناگهانی و گاهی فزاینده رخ می‌دهد و به وضعیتی خطرناک و ناپایدار برای فرد، گروه و یا جامعه منجر می شود.بحران را باید جزیی از زندگی بشری دانست که گاه بصورت طبیعی و خارج از اختیارات افراد به وقوع می پیوندد و گاه بر اثر کم کاری، بی مبالاتی و یا کم تجربگی اتفاق می افتد. پیشامدهایی از قبیل زلزله ها، اتش فشان ها، سیل ها و امثالهم را می توان از نوع اول و کم آبی،کاهش انرژی، تصادفات، ترافیک های سنگین و بسیاری از سوانح و معضلات اجتماعی را از نوع دوم دانست . در اینجا بدلیل موضوعات مدیریتی صرفاً به نوع دوم بسنده می کنیم. در اینگونه موارد، بحران بر اثر عدم فهم درست و درک صحیح و متقابل بین دو یا چند واحد مدیریتی و یا احیاناً بی مبالاتی و کم تجربگی کارشناس مربوطه و یا احدی از مدیران حادث می شود. نکته ای که در بحران های بشری باید مورد توجه مدیران ارشد قرار گیرد و حائز اهمییت است متمرکز شدن و بسیج کلیه قوا و توانمندیها برای رفع بحران است. ابتدا باید توان موجود را در رفع بحران متمرکز کرد و بدنبال مقصر و یا تقصیر نگشت. چنانچه جای این دو موضوع در فرآیند تغییر کند بی تردید لطمات غیر قابل جبرانی متوجه صنعت و یا بعضاً در بحران های کلان به کشور وارد خواهد شد. شاید این مثال ناخوشایند بتواند گویای این مطلب باشد . فرض کنید بر اثر اشتباه یک فرد، شخصی مورد اصابت گلوله قرار میگیرد . پیش از آنکه در فکر اصلاح فرد تیر انداز باشیم و موارد استاندارد تیراندازی و نحوه ی حمل اسلحه را به او گوشزد کنیم و یا با خشم و فریاد، خبط او را به رخش بکشیم و یا در فکر دستگیریش باشیم باید بدانیم فرد مضروب ممکن است بر اثر خون ریزی و شدت جراحت تلف شود و امکان باز گرداندن او به هیج وجه میسر نگردد . در اینجا فرصتی را از دست داده ایم که اندوه فراونی را در پی خواهد داشت. مدیران صنایع دقت کنند در این گونه بحران ها مبنای تفکری آنها باید بدون خرده گرفتن به مقصران، رفع بحران باشد و سپس تدبیر برای جلو گیری از بروز تکرار آن حادثه تلخ.
یادمان باشد پیگیری مقصر و عاملین کم کاری ها توسط مدیران ارشد در آن لحظات به هیج وجه کمکی به رفع بحران نخواهد کرد بلکه ممکن است آن را تشدید نماید . باید از لحظه لحظه ها به بهترین نحو ممکن جهت سامان دادن کارها بهره برداری کرده و سپس به علل ایجاد اشتباهات پیش آمده رسیدگی نمایند.

عبدالکریم نعناکار

درس هایی از پدرم ۲۳

زمان مطالعه: 2 دقیقه

کونوا دُعاهً لِلنّاسِ بِغَیرِ ألسِنَتِکُم

آنچه کارگران و مدیران میانی را شیفته مدیران ارشد و رهبران سازمانها می کند شخصیت آنهاست. شخصیت تنها به حرف زدن نیست هرکس می تواند بگوید آدم با شرافتی است اما عمل کردن و خود را به مخاطره انداختن نشانگر واقعی شخصیت رهبران است. از نمونه های تاریخی یک رهبر صنعتی شخصیت بیل لیر است. لیر سازنده هواپیمای شگفت انگیز” لیر ” است . بیل لیر مخترع، خلبان و رهبری تجاری است و بیش از ۱۵۰ اختراع را به ثبت رسانده است . خلبان خودکار، رادیوی اتومبیل و نوارهای هشت باندی از جمله اختراعات او بشمار می آیند. در دهه ۱۹۵۰ امکان ساخت جت های خصوصی کوچک را پیش بینی و در سال ۱۹۶۳ مدل آن را ساخت و یک سال بعد اولین تولیدش را به مشتری تحویل داد.این مدل هواپیما با ظرفیت پنج یا شش نفر بسیار سریع و پرواز با آن بی نهایت لذت بخش است.لیر در مدت کوتاهی بسرعت ترقی کرد و توانست در آن زمان پنجاه و پنج فروند تولید وبفروش برساند اما بعد از سقوط دو فروند بدلیل نامعلوم تولید را متوقف و به تمام مشتریان پیغام داد تا کشف دلیل سقوط و رفع اشکال احتمالی از پرواز با آن خوداری نمایند. بعد از بررسی های کامل، نقص پیدا شد ولی برای مرتفع نمودن نقص ناچار بود در حین پرواز آزمایش های لازم را انجام دهد و البته این کار بسیار خطرناک بود. لیر خود را به مخاطره انداخت و برای صحت نتایج بررسی های صورت گرفته این پرواز را انجام داد. او موفق شد آزمونها را از سز بگذراند و نقص اصلی را پیدا کند اما نزدیک بود جانش را برای اثبات یافتن نقص از دست بدهد. لیر قطعه جدیدی طراحی کرد که در رفع این مشکل موثر بود و آن را در هر پنجاه و پنچ هواپیما کار سازی کرد. گرچه متوقف کردن تولید هواپیما هزینه گزافی در بر داشت و تا احیای مجدد صنعتش دو سال را پشت سر گذاشت اما هر گز پشیمان نشد و حاضر نشد شرافتش را به مخاطره بیندازد و این نشانه شخصیت و شاخص رهبران صنعتی بزرگ است.

عبدالکریم نعناکار