در ژوئن 1982 ایران نیروهای نظامی عراقی را از سرزمینش بیرون راند و دست به عملیات نظامی در عراق زد. عراق در واکنش به این تصمیم به قطع صادرات نفت از ایران گرفت و سکوهای نفتی ایران را یکی پس از دیگری مورد حملات هوایی قرار داد. ایران در پاسخ به تشدید بازرسی کشتی های بیطرف با هدف یافتن قاچاق جنگی به مقصد عراق دست زد. دولت کویت از آمریکا خواست تا کشتی های این کشور را همراهی کند. در این زمان کشتی های آمریکایی چهار سکوی نفتی متعلق به جمهوری اسلامی ایران را به همراه چند ناوچه مربوط به نیروی دریایی ایران مورد هدف قرار داد. سکوهای نفتی رسالت و رشادت در تاریخ 19 اکبر 1987 و نصر و سلمان در تاریخ 18 آوریل 1988 توسط کشتی های آمریکایی منهدم شدند. ایران در 2 نوامبر 1992 در دیوان بین المللی دادگستری دادخواستی را با خواسته احراز نقض تعهد بین المللی آمریکا و جبران خسارت مطرح نمود. پس از پذیرش صلاحیت از سوی دیوان، آمریکا دست به طرح دعوای متقابل به خاطر انهدام کشتی های آمریکایی زد. رأی در 6 نوامبر 2003 صادر شد. رأیی که طولانی ترین رأی دیوان تا کنون بوده است (11 سال و 4 روز). دیوان ضمن اینکه نپذیرفت اقدام آمریکا برای حفاظت از منافع اساسی لازم بوده است خواسته ایران مبنی بر نقض بند 1 ماده 10 موافقتنامه مودت (آزادی تجارت) را نیز رد کرد. از این رأی به مصالحه سیاسی دیوان یاد می شود. (تمام حقوق برای پدیدآورنده اصلی اثر محفوظ است)

مقدمه:

در مورد حمل و نقل بین‌المللی هوایی همانند حمل و نقل زمینی و دریایی کنوانسیون‌های بین‌المللی تصویب گردیده است. از جمله فواید تصویب چنین کنوانسیون‌هایی رفع مشکل تعارض قوانین به ویژه در زمینه میزان و حدود مسئولیت متصدیان حمل و نقل و همچنین مراجع حل اختلاف می‌باشد. چرا که بدون تردید به جهت وصف خاص نظام حمل و نقل بین‌المللی همیشه یک عنصر خارجی وجود دارد . بدین معنی که حتماً در جریان یک حمل و نقل بین‌المللی حداقل دو کشور  به عنوان مبدأ و مقصد دخالت دارند. گاه ممکن است اقامتگاه قانونی فرستنده و گیرنده و متصدی حمل و نقل تفاوت باشد و در این حالت است که تعیین قانون حاکم  و به تبع آن تعیین دادگاه صلاحیت دار مشکل خواهد بود.

ادامه…